Snertweer

Met dit weer willen we natuurlijk niets liever dan lekker binnen bij de kachel zitten. Nou ja, eigenlijk zit ik natuurlijk liever op een tropisch eiland met schaars geklede dames, maar als Winston Gerschtanowitz deze week niet meer aanbelt, is ‘lekker binnen bij de kachel’ het betaalbare alternatief.
Met een kop soep erbij wordt het natuurlijk nog beter: eten en warme handen in één, maar dan wel soep met genoeg calorieën om een horrorwinter te overleven en twee marathons te lopen. Goulashsoep zou kunnen, maar vandaag heb ik zin in oer-Hollandse erwtensoep, of -wie de naam bedacht heeft verdient zowel de Nobelprijs als stokslagen: SNERT.

• spliterwten (500 gram)
• groene erwten (250 gram)
• varkensknie
  (of krabbetjes, maar die binden je soep niet zo goed, of varkenspoot, maar daar zit niet zoveel vlees aan) 
• prei
• knolselderij
• bladselderij
• uien
• aardappels
• winterpeen
• rookworst

Moeilijk is het niet, het duurt alleen wel even, dus begin op tijd.

14:00 

Zet 2,5 l water op, met de knie erin (die je even afspoelt onder de kraan) en zet de groene erwten in 250ml koud water in de week.
Als het water kookt schuim je de rommel die uit de knie komt af (ja, daar is een schuimspaan dus voor), daarna gaat de deksel erop, zet je het gas laag en mag je wat voor jezelf gaan doen.

16.30

Lang genoeg gewacht, tijd om weer eens iets te doen. Ui, knolselderij (niet helemaal, 250 gram ofzo) en prei klein snijden en samen met de split- en groene erwten in de pan. Als er niemand kijkt is dit ook een goed moment om stiekem twee bouillonblokjes erbij te gooien. Jaja, ik weet het, maar met een beetje vals spelen hoeven we straks niet zoveel zout erin te doen.
Hierna heb je natuurlijk wel wat te drinken verdiend... een lekker bokbiertje, ofzo.

17.30

Rookworst: niet zo’n uit zijn
krachten gegroeide knakworst
van de supermarkt natuurlijk 
maar een echte rookworst 
van de slager

Haal nu de knie eruit (voorzichtig! de zwoerd is erg zacht geworden en als die in de soep valt vind je hem nooit meer terug). Bladselderij klein, aardappel en winterpenen in blokjes. Pluk daarna het mooie vlees uit de knie en gooi dat terug in de pan... en nu weer wachten.

18.15
Rookworst en peper en zout naar smaak erbij

18.30
Officieel eten met roggebrood en katenspek, maar zelf heb ik -ondanks waarschuwingen van de etiquettepolitie- liever stokbrood met ontbijtspek.







Eet smakelijk. 

Goulashsoep, net als op de wintersport

Één van de fijnste dingen aan wintersport is de goulashsoep bovenop de berg op het terras van een restaurant op de piste. Maar het is crisis dus we gaan niet op wintersport. En als we wel gaan nemen we broodjes mee.

Maar we hebben wel trek in die goulashsoep en die glimmende soep uit een blik lijkt helemaal niet op de soep van bovenop de berg. Dus wat nu? Zelf koken dan maar. 

Wat heb je nodig?

• Rode paprika's
• Uien
• Gehakt
• Aardappel
• Vleestomaat
• Knoflook
• Runderbouillon
• Paprikapoeder (eventueel gerookte)
• Karwijzaadjes
• Melk
• Room

Snijd alles in kleine blokjes, ook de aardappel en de vleestomaat.

In een diepe ruime pan: fruit de uien en de paprikablokjes in olie en een beetje boter samen met de knoflook, het paprikapoeder en het karwijzaad. Niet denken dat het ook wel zonder karwijzaad kan; dat kan écht niet. Wat betreft het paprikapoeder: we hebben het niet over snufjes, maar soeplepels. Gerookt paprikapoeder is heel lekker maar erg uitgesproken van smaak; doe daar wat zuiniger mee en vul de rest aan met 'gewoon' paprikapoeder. Doe het gehakt erbij en bak het rul. Doe de fijngesneden tomaat erbij. Niet teveel tomaat; het is geen tomatensoep. Blokjes aardappel erbij, scheutje bouillon erbij en even zachtjes doorbakken, stoven bijna. 

Optioneel: de helft van dit mengsel even staafmixen. Voeg de bouillon en een scheutje melk toe aan het geheel en laat dit zachtjes doorkoken.

Op het laatst een klein beetje dikker maken met bijvoorbeeld maizena of aardappelzetmeel: los wat op in een een bodempje koude vloeistof (melk is geschikt in dit geval) en roer goed door en laat eventjes koken. Klaar. Nog lekkerder met een klein scheutje room erdoor en voor de gezelligheid wat fijngesneden peterselie. 

Laat die horrorwinter maar komen.

Nep-cheesecake, snel en makkelijk

Cheesecake is lekker. Je moet het alleen niet in het Nederlands vertalen, want wie wil er nou Kaastaart? Het is dus cheesecake. En het leuke is, je kunt heel snel en makkelijk zelf cheesecake maken.

Over het volgende recept is goed en slecht nieuws te melden. Het slechte nieuws is: het is geen échte cheesecake. Het goede nieuws: het resultaat is eigenlijk lekkerder dan echte cheesecake. Dus eigenlijk is er alleen maar goed nieuws. En we mogen de koning van de specerijen (kaneel) gebruiken! En er is nog meer goed nieuws: het kan bijna niet fout gaan.

Salted Caramel Butter Bars

Dit, beste lezers, is een recept voor een dessert wat nu eens niet uit grootmoeders tijd is. Sterker nog, als grootmoeder dit gemaakt zou hebben, zou ze meteen door grootvader voor haar kanis zijn geslagen. Ja, zo ging dat in die tijd als je zout en caramel ging combineren, dan vroeg je erom.

Disclaimer: voor mensen die vinden dat hun billen te dik zijn is het af te raden dit te eten.

Wakker Stamppot Eten

Ik verheug me hier al de hele zomer op. Heb zelfs overwogen in de bloedhitte op de camping een Hollandse prak te maken om een blogje te schrijven met de titel: Wakker Stamppot Eten, maar ik heb me ingehouden. Een solide traditionele maaltijd smaakt gewoon beter als je een beetje rillerig met natgeregende kleren aan tafel zit.

In ons lage landje hebben we geen haute cuisine met namen die klinken als een zonnige vakantie, maar een nederkeuken van goedkope ondefinieerbare stamppotten, met nuchtere weinig van de verbeelding vragende namen als: andijviestamppot, boerenkoolstamp of peen-en-uien.

Uitzondering is natuurlijk de prak die klinkt als een koosnaam voor je escort, maar ik houd helaas niet van hete bliksem. Vandaar dat ik gekozen heb voor peen-en-uien, of zoals wij het thuis noemen: hutspot

Ingrediënten (Ja, wat denk je zelf?)

• Peen
• Uien
• Aardappels
• Boter
• Peper en zout

Dit gerecht is vooral populair rond 5 december omdat het prima gemaakt kan worden van de left-overs van Amerigo. Winterpenen zijn door hun grootte [hier een winterpeengrap naar keuze invoegen] het makkelijkst en zijn ook lekker zoet wat goed bij de smaak van de uien past. Schrap ze en snijd ze daarna in plakken (let op dat je aan de bovenkant ruim afsnijdt zodat je in de kern geen groen van het loof meer ziet).

Daarna snijd je 2 a 3 grote uien in grove stukken en gooit die samen met de penen in een pan met een klein laagje water. Hutspot is het lekkerst als je hem niet afgiet maar droogkookt, vandaar dat 2 cm water genoeg is.

Klontje boter erbij, aan de kook brengen en daarna op half hoog vuur met de deksel een beetje schuin op de pan (zodat de stoom weg kan) verder koken. Schil ondertussen de aardappelen, en voeg die na 20 minuten toe. Deze moeten ook 20 minuten koken en daarna zou de pan precies drooggekookt moeten zijn, maar dat moet je zelf een beetje doseren. Is het water eerder op dan doe je er wat bij, gaat het te langzaam dan zet je het vuur wat hoger. Let in het laatste geval wel goed op, want op hoog vuur is er maar een paar nanoseconden verschil tussen penen en houtskool.

Voeg zout en peper toe naar smaak, haal de stamper tevoorschijn, roep Willem Alexander aan tafel en klaar is je hutspot. Lekker met een echte Hollandse bal gehakt of draadjesvlees (officieel klapstuk, maar dat vind ik te vet).

Eet smakelijk.

Pittige makreel

Dit is ontzettend lekker. En snel en makkelijk en met een best indrukwekkend resultaat. Een soort bluf-eten dus; 'kijk mij eens uitgebreid gekookt hebben'.

Wat heb je nodig:

• Gestoomde (gerookte) makreel. Van de visboer, of van de supermarkt. Het leukste zijn die hele vissen;
• Uien
• Knoflook
• Trassi (ik had deze keer Surinaamse van Fajah Lobi; die is milder dan de Indische trassi, m.a.w: die stinkt minder (jammer hoor)
• Sambal Badjak (of welke je het lekkerste vindt)
• Zout
• Olie

Hak uien en knoflook heel fijn; het liefste in een keukenmachien. Voor 2 vissen had ik 3 grote uien en 6 teentjes knoflook; dit mogen er ook meer zijn.

Bak de uien en de knoflook met wat zout in de olie. De uien moeten echt zacht en gaar zijn. Voeg trassi en sambal toe; nog even bakken. 

Haal eventueel de koppen van de vissen en vouw hem via de buik open. Haal die lange graat eruit en vul de vissen met het ui/knoflook/etc-mengsel. Pak ze in zilverfolie en verwarm ze in de oven. 

Lekker met rijst. Echte rijst, natuurlijk

Pesto - altijd goed voor een lekkere ruzie!

De meningen over Pesto, en wat er allemaal wel en niet in hoort, zijn nogal verdeeld. Gelukkig is daar vLncere, die hier heel fijn een minutieus gedocumenteerd (lees: langdradig) stuk over heeft geschreven op zijn blog. Voor de kortere versie, inclusief het recept, moet u maar even op 'lees verder' klikken.



Vroeger haatte en walgde ik van Pesto. Totdat ik er achter kwam dat wat je in supermarkten koopt en zelfs in sommige restaurants kan krijgen niets meer is dan een kapot gepureerde blurp met mystery-kaas, mystery-nootjes en gallige basilicum.

"Recept"

Ik heb eigenlijk nog nooit Pesto gemaakt met een weegschaaltje ernaast (beetje aanprutsen levert altijd een prima resultaat op) maar voor deze keer heb ik het maar eens gewogen en opgeschreven. Maar varieren mag met elke hoeveelheid.

• 50 gram Basilicum (Genovese - de standaard meest voorkomende soort). Alleen de blaadjes, gewassen en goed gedroogd.
• 3 tenen knoflook (voel je volledig vrij om dit aan te passen. Kwestie van smaak en of je nog iets te doen hebt)
• 30/40 gram pitjes (ik gebruik niet geroosterde pitjes in Pesto en geroosterde en gehakte pitjes over een Pasta Pesto)
• 30/40 gram kaas (ik gebruik het liefst een iets oudere pittige Reggiano. Een mix met Pecorino kan ook)
• Olijfolie (ik gebruik - jazeker - een Albert Heijn verkrijgbare olie genaamd Pietro Coricelli. Maar zoek het uit)
• Citroen sap (klein beetje / optioneel)
• Peper en zout (pas helemaal aan het einde. Soms is de basilicum en/of olie al heerlijk peperig en de kaas en/of de olijfolie al flink zout. Dus eerst proeven)

Benodigdheden

Snijplank
Mezzaluna (dat is zo'n krom mes, red.)
Kommetje

Aanpak:

Neem 1/3de of de helft van de blaadjes, pitten en knoflook en hak dit met een mes klein. Gebruik de mezzaluna vervolgens om er een fijne massa van te maken. Voeg het 2de deel toe en hak dit mee totdat het een mooie structuur heeft. Voeg, als je het in 3en doet het laatste beetje erbij en de helft van de geraspte kaas erbij. Hak dit nog 1 keer goed door zodat er naast de hele fijne stukjes ook nog genoeg grote stukje in zitten.

Doe dit geheel in een bakje en voeg de laatste kaas en een klein kneepje citroensap toe. Roer dit, terwijl je de olijfolie erin giet (rustig aan) tot een substantie die er lekker uitziet. Proeven en pas dan peper en zout toevoegen.

Als je Pasta Pesto maakt (zoals ik) dan kan je de pesto direct na het afgieten van de pasta er door heen roeren. Gebruik een fijne ribbelige pasta. 'Gewone' spugetti kan natuurlijk, maar schelpjes en kleine vormpjes werken naar mijn mening toch beter. Zorg er altijd voor dat je een beetje kookvocht van de pasta hebt om de pesto goed met de pasta te kunnen mengen. Op de foto staan ook groene asperges en haricots verts. Die zijn geblancheerd en met een lepel pesto kort gebakken. Daarnaast heb er ook nog (nu wel) geroosterde pijnboompitjes overheen gegooid. En wat geraspte of geschaafde Reggiano moest er natuurlijk ook overheen.

En anders haal je gewoon een plastic bakje kapot gepureerde Pesto met mystery-kaas, mystery-nootjes en gallige basilicum bij de Jumbo, Toch? :)

V.

Lees ook V's blog op http://www.vlncere.com